Wybór języka

Polish English German

Obrazy

1_02.png

Odwiedza nas 13 gości oraz 0 użytkowników.

Użytkownicy

Dzisiaj
Wczoraj
Ten tydzień
Ten miesiąc
Wszyscy
201
247
448
448
437017
image1 image2 image3

19 listopada – Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana

Trzeba o łaskę wiary stale prosić, ale też mężnie wiarę wyznawać i razem z innymi ją manifestować – piszą biskupi w liście pasterskim przygotowującym do przyjęcia Jezusa za Króla i Pana. Miało ono miejsce 19 listopada w Krakowie-Łagiewnikach. Dzień później, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, Jubileuszowego Aktu dokonano we wszystkich kościołach w Polsce. To zwieńczenie Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia oraz Jubileuszu 1050 rocznicy Chrztu Polski.

Uroczystość Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana rozpoczęło się w sobotę 19 listopada o godz. 10.00 w Krakowie-Łagiewnikach, w przeddzień zakończenia Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Jej kulminacyjnym punktem była liturgia Mszy św. o godz. 12.00. Jubileuszowy Akt był proklamowany przed Panem Jezusem wystawionym w Najświętszym Sakramencie. – Jubileuszowy Akt jest nade wszystko aktem wiary, który potwierdza wybór Chrystusa i obliguje nas do życia na miarę zawartego z Nim przymierza – podkreślają biskupi w liście pasterskim zachęcającym do przygotowania duchowego do tego wydarzenia. Dodają, że w proklamacji Aktu nie chodzi tylko o wyraz zewnętrzny, ale „postawę głęboko wewnętrzną, duchową, która ma swoje konsekwencje w życiu i promieniuje na wszystkie sfery życia, na innych ludzi i owocuje w społeczeństwie”.

Do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach zaproszeni zostali wszyscy wierni, także ze środowisk polonijnych na całym świecie. Szczególne zaproszenie biskupi kierowali do członków ruchów, wspólnot i stowarzyszeń kościelnych oraz do polskiej młodzieży. –  Zostawcie „kanapę” i ruszcie w drogę, zabierając z sobą cały entuzjazm wiary  – zachęcali. Piszą, że realizacja dzieła intronizacji, czyli wywyższenia Jezusa w naszym życiu osobistym, rodzinnym, kościelnym i narodowym, nie będzie czymś łatwym. – Dlatego – jak czytamy w liście – wydarzenie w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia musi być „jak mocne uderzenie w dzwon, byśmy się obudzili i z radością podjęli trudne zadanie, przekonani o jego nieodzowności”.

Biskupi prosili, by proklamację Jubileuszowego Aktu poprzedziła nowenna, odmawiana w świątyniach, klasztorach i seminariach. Zachęcali też do modlitwy do Ducha Świętego oraz dołączonej do tekstu listu „Modlitwy do Jezusa, naszego Króla i Pana”. – Trzeba treść Aktu poznać, w sercu rozważyć i przyjąć. By zaś dobrze zaowocował w naszym życiu, należy zadbać o stan łaski uświęcającej, a więc o serce czyste, pojednane z Bogiem i z bliźnimi – pisali. Podkreślali, że owocność włączenia się w Jubileuszowy Akt będzie zależała od wcześniejszego przygotowania swego wnętrza.

Uroczystość Chrystusa Króla 20 listopada 2016 r.

Kościół katolicki obchodzi w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, Uroczystość Chrystusa Króla, która w br. przypadła 20 listopada, tuż przed Adwentem 27.11.16 r. 

Uroczystość tę wprowadził papież Pius XI w roku 1925 na zakończenie Roku Świętego: przypadła ona wówczas na 11 grudnia. Po ostatniej reformie liturgicznej w 1969 r. uroczystość została przeniesiona na ostatnią niedzielę przed Adwentem.

Greckie słowo "chrystus" jest odpowiednikiem hebrajskiego ,,mesjasz” i oznacza pomazańca, namaszczonego, co w znaczeniu starotestamentalnym odnosiło się zarówno do króla, jak i kapłana, a nieraz także do proroka.

Umieszczenie tej uroczystości na końcu kalendarza wiąże się z biblijnym rozumieniem czasu i odzwierciedla zarazem sens roku liturgicznego, który jakby odtwarza najważniejsze zdarzenia w dziejach zbawienia.

W Polsce Akt Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa został dokonany już trzykrotnie. Najpierw, w 1920 r. dokonał go prymas Polski kard. Edmund Dalbor na Jasnej Górze. Odnowiony on został rok później w Krakowie w bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa z udziałem całego Episkopatu Polski. W uroczystości wzięła wówczas udział ponad stutysięczna rzesza wiernych. Trzeci raz uznania Jezusa Królem Polski dokonał Prymas Tysiąclecia, abp Stefan Wyszyński w 1951 r., kiedy to, w ukryciu przed władzami komunistycznymi, w święto Chrystusa Króla ślubował w imieniu narodu polskiego.

W  niedzielę 20 listopada, w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, zakończył się Jubileuszowy Rok Miłosierdzia oraz 1050 rocznicy Chrztu Polski. W czasie każdej Mszy św. odmówiono Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana

Podczas 372. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski biskupi zatwierdzili treść i tytuł Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Ma on być odczytany w Krakowie-Łagiewnikach, w sobotę przed uroczystością Chrystusa Króla Wszechświata. Decyzją biskupów już teraz można go wykorzystywać w pracy duszpasterskiej w diecezji i parafii. – Ważne jest, by nie był to tylko gest zewnętrzny, ale żeby rzeczywiście wypływał z wnętrza i był odmawiany ze świadomością wagi aktu i treści w nim zawartych – podkreśla przewodniczący Zespołu Episkopatu ds. Ruchów Intronizacyjnych bp Andrzej Czaja.

Cała koncepcja Aktu Jubileuszowego – jak wyjaśnia przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych bp Andrzej Czaja – jest zawarta już w pierwszym akapicie tekstu. „Stajemy przed Tobą, by uznać Twoje panowanie, poddać się Twemu prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały naród” – czytamy w nim.

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana 

Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród.

Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.

Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!

–       W naszych sercach  – Króluj nam Chryste!

–       W naszych rodzinach – Króluj nam Chryste!

–       W naszych parafiach – Króluj nam Chryste!

–       W naszych szkołach i uczelniach – Króluj nam Chryste!

–       W środkach społecznej komunikacji – Króluj nam Chryste!

–       W naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku – Króluj nam Chryste!

–       W naszych miastach i wioskach – Króluj nam Chryste!

–       W całym Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam Chryste!

Błogosławimy Cię i dziękujemy Ci Panie Jezu Chryste:

–       Za niezgłębioną Miłość Twojego Najświętszego Serca ­– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za łaskę chrztu świętego i przymierze z naszym Narodem zawarte przed wiekami – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za macierzyńską i królewską obecność Maryi w naszych dziejach – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za Twoje wielkie Miłosierdzie okazywane nam stale – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

–       Za Twą wierność mimo naszych zdrad i słabości – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw.

Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa:

–       Przyrzekamy bronić Twej świętej czci, głosić Twą królewską chwałę –  Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy pełnić Twoją wolę i strzec prawości naszych sumień –  Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy troszczyć się o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy budować Twoje królestwo i bronić go w naszym narodzie – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

–       Przyrzekamy czynnie angażować się w życie Kościoła i strzec jego praw – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

Jedyny Władco państw, narodów i całego stworzenia, Królu królów i Panie panujących! Zawierzamy Ci Państwo Polskie i rządzących Polską. Spraw, aby wszystkie podmioty władzy sprawowały rządy sprawiedliwie i stanowiły prawa zgodne z Prawami Twoimi.

Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami. Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem.

W imię miłości bratniej zawierzamy Tobie wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu.

Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego.

Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

W Niepokalanym Sercu Maryi składamy nasze postanowienia i zobowiązania. Matczynej opiece Królowej Polski i wstawiennictwu świętych Patronów naszej Ojczyzny wszyscy się powierzamy.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju.

*  *  *

Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu
uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. 

źródło: http://episkopat.pl/

 

Oto dziś nasza parafia, jak i cała Polska

w 1050. rocznicę swego Chrztu

uroczyście uznaje królowanie Jezusa Chrystusa.

W dniu 20 listopada w  Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata  wierni naszej  Parafii pod przewodnictwem Księdza  Proboszcza –  podczas każdej  Mszy Świętej –  dokonali  „Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana”, jako wyraz uznania panowania Chrystusa i poddania się Jego prawu. 

W tak historycznym momencie nowo powstała SCHOLA PARAFIALNA, pod przewodnictwem p. organistki Doroty Woszek, uświetniła swoim śpiewem dzisiejszą uroczystość.

We wtorek, 1 listopada, uroczystość Wszystkich Świętych, chcemy oddać cześć wyznawcom Chrystusa, którzy po dobrym i uczciwym życiu osiągnęli wieczne z Nim zjednoczenie w Jego królestwie. Ta uroczystość to również przypomnienie, że każdy chrześcijanin jest powołany do świętości, że niebo jest naszą prawdziwą ojczyzną.

„Kościół dziś chce oddać cześć wszystkim tym, których nie zna z imienia, a którzy radują się ze zbawienia, którzy upodobnili się do Jezusa. To właśnie jest ów „[…] wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem.

Dzisiejsza uroczystość to wyraz naszej wiary w świętych obcowanie, czyli nieustanną łączność pomiędzy zbawionymi w niebie, a nami, którzy jeszcze zmierzamy ku niebu.

Dzisiejszy świat potrzebuje świętych. Zapragnijmy zatem świętości. Prośmy o nią Świętych, których dziś czcimy, ale także starajmy się o to każdego dnia..

W tę uroczystość uwielbiamy Boga wszystkich czasów w Jego świętych – w ludziach, którzy przeszli przez życie wierni Bogu i Jego przykazaniom. Dla nas są oni drogowskazami na drodze do wieczności, na radosne spotkanie z Ojcem w Niebie. W tym dniu w naszym kościele odprawione zostały Msze św.  o 9.00,  11.00.  Po południu o 15.00 uczestniczyliśmy w  procesji na cmentarzu, a bezpośrednio po procesji ks. Jan odprawił kolejną Mszę św.

W dniu tym przypominamy sobie również o tym, że wiele osób doszło do świętości w zupełnym ukryciu, gdyż właśnie do świętości powołany jest człowiek. „Każdy z wierzących, niezależnie od konkretnej drogi życia: małżeństwa, kapłaństwa, bycia zakonnikiem, czy życia w samotności, jest powołany do świętości. Tej pełni człowieczeństwa nie można osiągnąć własnymi siłami. Konieczna jest pomoc łaski Bożej, czyli dar życzliwości Boga. Ponieważ Stwórca powołuje do świętości wszystkich, także każdemu człowiekowi pomaga swą łaską. Teologia wskazuje, iż każdy otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi, od każdego z nas jednak zależy, w jakim stopniu przyjmiemy od Boga dar świętości…”.

W środę 2 listopada przypada Dzień Zaduszny, który poświęcony jest modlitwom za osoby zmarłe, a szczególnie za oczekujące na ostateczne zjednoczenie się z Bogiem. Jest to czas refleksji nad własnym życiem.