Wybór języka

Polish English German

Obrazy

1_15.png

Odwiedza nas 9 gości oraz 0 użytkowników.

Użytkownicy

Dzisiaj
Wczoraj
Ten tydzień
Ten miesiąc
Wszyscy
159
247
406
406
436975
image1 image2 image3

IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU - LAETARE

Skąd pochodzi nazwa tej niedzieli? Nazwa IV Niedzieli Wielkiego Postu pochodzi od pierwszych słów antyfony na wejście: "Laetare, Ierusalem". Słowa te tłumaczy się jako: "Raduj się, Jerozolimo!". W Niedzielę Laetare mamy się radować, bo już niedługo będziemy przeżywać Zmartwychwstanie Pana Jezusa! Bliskość Świąt zwiastuje również kolekta, w której słyszymy prośbę "aby lud chrześcijański z żywą wiarą i szczerym oddaniem spieszył ku nadchodzącym świętom wielkanocnym".

Lætáre, Ierúsalem, et convéntum fácite omnes qui dilígitis eam: gaudéte cum lætítia, qui in tristítia fuístis: ut exsultétis et satiémini ab ubéribus consolatiónis vestræ.
Lætátus sum in his quæ dicta sunt mihi: in domum Dómini íbimus.

Wesel się, Jeruzalem! A wszyscy, którzy ją miłujecie, śpieszcie tu gromadnie. Cieszcie się i weselcie, którzyście się smucili, radujcie się i nasyćcie się z piersi pociechy waszej. Uradowałem się, gdy mi powiedziano : Pójdziemy do domu Pańskiego.

Wielki Post to czas pokuty, zadumy. Możemy zastanawiać się, jak można sześć tygodni bez przerwy rozmyślać nad swoim życiem? Jednak każdy kto myśli, że nie ma przerwy jest w błędzie! Otóż IV Niedziela Wielkiego Postu nazywana Niedzielą Laetare jest przerwą w pokucie, ponieważ radujemy się z nadchodzących Świąt Wielkanocnych. Ta niedziela jest zapowiedzią tego, co stanie się w Niedzielę Zmartwychwstania.

Kościół, Nowe Jeruzalem, cieszy się z obfitości dóbr nadprzyrodzonych, łask płynących z Chrztu i Eucharystii, którymi obdarza swe dzieci. W tradycji rzymskiej jest to "niedziela róż", ponieważ w tym dniu obdarowywano się pierwszymi kwiatami zakwitających róż, a Ojciec św. poświęcał złotą różę, którą ofiarowywał osobie zasłużonej dla Kościoła. Ludzie, którzy gromadzili się w Bazylice, obdarowywali się kwiatami. Symbolizowały one piękno, a także cierpienie. Stąd inna nazwa tego dnia: „Niedziela Róż”.Stąd też w liturgii różowy kolor szat.

W tę niedzielę 30 marca, w IV Niedzielę Wielkiego Postu w naszej parafii, ks. proboszcz na wszystkich Mszach św. założył różowy ornat.

IV niedziela Wielkiego Postu bywała nazywana także „Niedzielą Matczyną”. W tradycyjnej liturgii w tym dniu czytano fragment Listu do Galatów (4,26): „górne Jeruzalem cieszy się wolnością i ono jest naszą matką”. Upamiętniano w tym dniu macierzyństwo ludzkie, a także duchowe – Kościoła wobec wiernych – i matczyną godność Najświętszej Maryi Panny. W tym dniu służba miała dzień wolny, by mogła udać się do kościoła z całą rodziną. A jako że kiedyś pracowano dużo ciężej i dłużej niż dziś, był to jeden z niewielu dni w roku, w którym mogła się spotkać razem cała rodzina. Do kościoła przynoszono kwiaty w podzięce za duchowe macierzyństwo. Ciekawostką jest fakt, że w Irlandii tego dnia obchodzi się Dzień Matki.

Jeszcze inna nazwa to „Niedziela Wytchnienia”. Nazwa wzięła się stąd, że dawniej nie tylko ciężej pracowano, ale i mocniej poszczono, jednak w IV niedzielę Wielkiego Postu post był łagodzony, co dla ówczesnych ludzi było wytchnieniem w oczekiwaniu na śmierć i przede wszystkim zmartwychwstanie Chrystusa oraz zapowiedzią tego wydarzenia.

Kolor ten powstaje w wyniku połączenia fioletu oraz bieli. Kolor fioletowy, który jest używany w Wielkim Poście symbolizuje pokutę oraz kolor biały - symbol radości. Różowy kolor ma również związek z istniejącym od X wieku papieskim zwyczajem błogosławienia róż na znak zwycięstwa wiosny nad zimą.

Źródło: www.liturgia.pl/artykuly/IV-Niedziela-Wielkiego-Postu-niedziela-Laetare.html

http://www.parafiatanowo.pl/i

GORZKIE ŻALE

 

W każdą niedzielę Wielkiego Postu w naszej parafii Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym odbywają się o godz. 14.00. W tym roku kazania pasyjne głosi ks. Sebastian Wiśniewski- notariusz Kurii Gliwickiej. Myśl przewodnia tych kazań- SAKRAMENT Y ŚWIĘTE – DROGA PRZEZ MĘKĘ.

W naszej parafii mamy piękny zwyczaj składania Zalecek. Zalecki za zmarłych na Wielki Post można składać do skarbony.

Zalecki są jednym z wielu znaków wyrażania naszej modlitewnej pamięci o zmarłych. WYPOMINKI-ZALECKI to jedna z najbardziej popularnych form modlitwy błagalnej za zmarłych, której tradycja sięga X wieku.


 

WIELKI POST


Środą Popielcową Kościół katolicki rozpoczyna liturgiczny okres Wielkiego Postu. Jest to czas przygotowania do Wielkanocy, która jest liturgicznym przeżyciem największego i fundamentalnego wydarzenia chrześcijaństwa — Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, który stał się człowiekiem i umarł dla zbawienia wszystkich ludzi.

Wielki Post to czas intensywnego życia duchowego, zerwania z grzechem i nawrócenia do Boga, pokuty, walki z własnymi słabościami i z mocami zła. Z liturgii znika radosne „Alleluja” i hymn „Chwała na wysokości Bogu”, a dominującym kolorem szat liturgicznych staje się fiolet.

„Posypmy głowy popiołem...”

Tak śpiewamy w pieśni przeznaczonej na ten dzień. Podczas Mszy św. kapłan posypuje głowy wiernych popiołem, wypowiadając ewangeliczną formułę: „Nawróć się i uwierz w Ewangelię” lub słowa z Księgi Rodzaju: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz”. W ten sposób Kościół wzywa indywidualnie każdego wiernego do nawrócenia i pokuty za siebie i za świat.

Zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Znajdujemy go zarówno w starożytnym Egipcie i Grecji, jak i u plemion indiańskich oraz na kartach Biblii, np. w Księdze Jonasza czy Joela. Liturgiczna adaptacja tego zwyczaju pojawia się w VII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w. W następnym stuleciu, w roku 1091, papież Urban II wprowadził ten rytuał jako obowiązujący w całym Kościele. Z tego też okresu pochodzi zwyczaj, że popiół do posypywania głów wiernych uzyskuje się z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedniego roku.

Już od II w. chrześcijanie wyznaczali specjalny okres jako przygotowanie do świąt Wielkiej Nocy. Na początku było to zaledwie 40 godzin, czyli praktycznie tylko Wielki Piątek i Wielka Sobota. Później przygotowania zabierały cały tydzień, aż wreszcie ok. V w. czas przygotowania do Uroczystości Zmartwychwstania wydłużył się do 40 dni. Kościół nawiązuje tutaj do 40 dni postu Jezusa na pustyni, a także wspomina w ten sposób 40-letnią wędrówkę ludu wybranego z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej.

Post nie obejmował nigdy niedzieli — dnia, który zawsze jest radosną pamiątką Zmartwychwstania. Z tego powodu do 6 tygodni Wielkiego Postu dodano brakujące dni i początek tego okresu ustalono właśnie na środę, która później została nazwana Popielcem.

 

Środa Popielcowa 2014

Rozpoczęliśmy okres Wielkiego Postu, czasu spokoju i pojednania. Zewnętrznym znakiem naszego wejścia na drogę pokuty i nawrócenia jest posypanie głowy popiołem. Cały Wielki Post jest wezwaniem do odwrócenia się od siebie samego po to, aby skierować się ku Bogu. Jest to wołanie o umieszczenie Go w centrum myśli i zamierzeń, zajętych często wyłącznie przez nasze własne „ja”. Jest to zachęta do zwrócenia się ku Bogu jak dziecko, to znaczy z prostotą, entuzjazmem i radością. Jeśli pragniemy budować prawdziwą wspólnotę z Chrystusem, to nie może zabraknąć nam sił i czasu na uważniejsze wsłuchiwanie się w Jego głos, na baczne przyglądanie się Jego życiu i postępowaniu, na szczerszą i dłuższą z Nim rozmowę.

1. Środa Popielcowa, rozpoczyna okres Wielkiego Postu oraz czas Komunii Świętej wielkanocnej. Dzisiaj 5 marca 2014 roku odbyły się w naszym kościele parafialnym dwie Msze św. o godz. 8.00, oraz 18.00. Na Mszach świętych ks. proboszcz posypywał wiernym głowy popiołem, jako znak podjęcia nawrócenia i pokuty za grzechy.


2. Dzisiaj obowiązuje post ścisły i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Przypominamy, że post ścisły obowiązuje osoby od 18 do 60 roku życia i ogranicza się do spożycia trzech posiłków dziennie (dwóch lekkich i jednego ,,do syta”). Wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych – jak w każdy piątek roku – obowiązuje od 14 roku do końca życia.

3. Przypominamy, że wśród pięciu przykazań kościelnych obowiązują nas, pod grzechem ciężkim, przykazania kościelne, którego wykładnia brzmi następująco: ,,Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć komunię świętą” oraz „Posty nakazane zachowywać, a w czasie pokutnym powstrzymywać się od udziału w zabawach.” Czasem pokutnym w Kościele są wszystkie piątki roku oraz czas Wielkiego Postu.

 

 

„Od ciemnej grudki prochu; która smoli ręce,

z namaszczeniem rzuconej w Popielcową Środę,

cichutka radość wzbiera.

O rzuć prochu więcej, na warkocz, na czuprynę,

w książeczki, na brodę...

Bo przecież od tej grudki – wiosna w drzwiach kościoła,

(...) będzie więcej spowiedzi i dobrych uczynków,

wiele rzeczy skradzionych powróci w czas krótki

a wszystko się rozpocznie po prostu od Środy,

i właśnie od popiołu...

od smolącej grudki”.

 

Ks. Jan Twardowski



Wielki Post to święty czas, w którym człowiek wraca do Boga.

Zrywając ze złem, a zwracając serca ku Panu,

tak naprawdę odnajdujemy siebie,

bo człowiek tylko z Bogiem może być w pełni szczęśliwy.

Bardzo serdecznie zapraszam do wspólnego rozważania misterium męki Jezusa Chrystusa podczas wielkopostnych nabożeństw.

Droga Krzyżowa dla dzieci w czwartek po Mszy św. szkolnej, a dla dorosłych w piątek o godz. 17.30.

W każdą niedzielę Wielkiego Postunabożeństwo Gorzkich Żali z kazaniem pasyjnym o godz. 14.00.

Nie żałujmy czasu, by trwać przy Chrystusowym Krzyżu – znaku zbawienia. Niech ten Krzyż przypomina nam to, że największą wartością w życiu jest miłość płynąca z tego właśnie Krzyża: „W krzyżu miłości nauka”.

Pomóżmy Jezusowi dźwigać Jego krzyż.

Ks. Proboszcz Jan Palus

 

 

Urodziny Księdza Proboszcza

3 marca swoje urodziny obchodził nasz Ksiądz Proboszcz. Z tej okazji, odprawiona została Msza Święta w intencji Solenizanta, którą koncelebrowali Ks. Dziekan Jerzy Pudełko, Ks. Proboszcz oraz Ks. Emeryt Alfred Klimek. Eucharystia zgromadziła w Kościele wielu Parafian, jak i Gości. Mszę Św. uświetniał śpiew chóru parafialnego oraz gra orkiestry parafialnej. Ukoronowaniem uroczystości było odśpiewanie "Te Deum". Na zakończenie Mszy Ksiądz Proboszcz mógł wysłuchać wielu serdecznych i pięknych życzeń składanych przez przedstawicieli: dzieci, młodzieży, Rady Duszpasterskiej, chóru, orkiestry, sołtysów poszczególnych miejscowości oraz przez Wójta Gminy Rudziniec Krzysztofa Obrzuta. Ks. Proboszczowiżyczono wielu Łask Bożych, błogosławieństwa Bożego, zdrowia i pogody ducha.

Niech Bóg wspiera Cię swą miłością oraz mocą, abyś w swej prostocie, pokorze i miłości bliźniego, był niezwykłym kapłanem.


,,Bardziej niż wspaniałego domu, bardziej aniżeli suto zastawionego stołu, a nawet bardziej niż zdrowia, człowiek potrzebuje miłości... Bo jedynie w miłości można stać się człowiekiem. W miłości czuje się pewnie i bezpiecznie, także ten najbardziej niepozorny człowiek” . (cyt. P. Bosman)

Flamandzki kapłan – Phil Bosman stawia miłość w centrum ludzkiego bytowania. Mówi, że bez miłości nie można być w pełni człowiekiem, a św. Jan dodaje, że Bóg jest MIŁOŚCIĄ. W dniu Twoich Urodzin, drogi Księże Proboszczu, obejmujemy Cię modlitwą i polecamy Bogu, aby wypełniał Twoje serce taką miłością, która nigdy się nie wyczerpie. Niech Chrystus, Najwyższy Kapłan, towarzyszy Ci na drogach kapłańskiej posługi. Niech obdarza zdrowiem, radością i zdolnością kochania każdego człowieka. „Gdyż bardziej niż wspaniałego domu, suto zastawionego stołu, ludzie potrzebują miłości...”. Twoje powołanie, Księże Proboszczu jest realizowane wśród ludzi, dlatego niech będzie przeniknięte taką właśnie miłością!

Szczęść Boże na drogach kochania Boga i drugiego człowieka.